“Le Guignon”, de Charles Baudelaire: a forma cerrada do poema

Auteurs

DOI :

https://doi.org/10.22456/2236-6385.145156

Résumé

Neste artigo, recuperando o termo “estilo cerrado”, empregado por Baudelaire em texto sobre Poe, e inspirando-nos do método de Arrigucci Jr., no ensaio Coração partido, propomos uma leitura do soneto “Le Guignon”. Recorrendo igualmente a Schlegel, Bourdieu, Bénichou e Auerbach, pretendemos demonstrar em que medida Baudelaire, enquanto poeta, se situa num ponto culminante da ironia formal romântica; e, enquanto crítico e ensaísta, se mostra defensor da autonomia da literatura de discursos sociais apriorísticos. A hipótese aventada é que se constrói no soneto, por meio de imagens espaciais e acústicas de uma operação extrativa, um dispositivo de significação inerente às unidades significantes.

Téléchargements

Les données relatives au téléchargement ne sont pas encore disponibles.

Biographie de l'auteur

Júnior Vilarino, Universidade Federal de Viçosa

Professor Associado de Língua e Literatura Francesa da Universidade Federal de Viçosa, doutor pela Universidade Federal do Rio de Janeiro. E-mail: jrvilarino@ufv.br; ORCID: http://orcid.org/0000-0003-3410-1179.

Téléchargements

Publiée

2025-06-07

Comment citer

VILARINO, Júnior. “Le Guignon”, de Charles Baudelaire: a forma cerrada do poema. Cadernos do IL, [S. l.], n. 68, p. 81–107, 2025. DOI: 10.22456/2236-6385.145156. Disponível em: https://seer.ufrgs.br/index.php/cadernosdoil/article/view/145156. Acesso em: 22 août. 2026.

Numéro

Rubrique

Artigos de estudos literários